سیره ی آقا

یه کانالی رو توی ایتا دنبال میکنم به اسم « سیره ی آقا»

یک سالی میشه... شایدم بیشتر...

خیلی اتفاقی پیداش کردم...

این کانال غالبا ویدئو های از آقا می‌ذاره... مثلا در دیدار رهبری با خانواده ی یک شهید...

یا مطایبه ای در محفل شعرا... با برشی از یک سخنرانی...

یا نقل یک خاطره ای که آقا از خودشون دارن...

 

نیتم از نگه داشتن این کانال، رسیدگی به حال خودمه...

توی دنیای شلوغی که داریم... توی کشمکش های زندگی کاری و معیشتی... 

 

اینکه روزی یه بار یا دو روزی یه بار چشمم به ایشون می افته، و رفتاری از ایشون میبینم...

موجب میشه توی کشمکش های روزم و توی وانفسای دنیا، قلبم نمیره... راکد نشه...

تازه فقط قلب نیست... دیدن ایشون قوه خیالم رو تطهیر می‌کنه...

 

میدونید، من اکثر اوقات وقتی آقا سخنرانی میکنن، توی خونه که از تلویزیون میبینم، روی مبل نمیشینم...

جلوی تلویزیون می ایستم، تا آخر... تا سخنرانی تموم بشه...

بچه هام همه می‌دونن وقتی آقا سخنرانی داره، انگار من سر نماز هستم...

 

اگر با انسان الهی ای ارتباط میگیرید، سعی کنید هر روز زیارتش کنید... ولو به دیدن تصویرش...

کمترین حسنش اینه که قلبتون رو زنده نگه میداره...

 

نمیدونم قلبی که مرده باشه رو تصور کردید یا نه...

تجربه کردید؟!!

همه تجربه کردیم....

وقتی قلب انسان از لطافت بیفته، دنیای خیلی جای ناامنی میشه...

نذارید قلبتون زمخت بشه...

 

امروز از اون کانال نقلی از خود آقا خوندم در مورد همسرشان...

برای همسرم فرستادمش...

نمیدونم باید چطور زاویه نگاهم رو شرح بدم... الان فقط دوست دارم به موسیقی پناه ببرم