محیط مردانه
دوشنبه, ۲۵ آذر ۱۴۰۴، ۰۹:۰۳ ق.ظ
برعکس رستوران و فست فودی که هیچ وقت بدون خانواده نمیرم قهوه خانه رو دوست دارم و تقریبا ماهی یه بار میرم... تنها هم میرم...
یه صبحانه مشتی هم میزنم و میرم سرکار...
امیدوارم وقتی علتش رو میگم متهم نشم به زن ستیز بودن ( حالا متهم بشم هم مهم نیست 😏)
علتش محیط مردونه و داش مشتی طورش هست... امیدوارم توی شهرهای شما هم هنوز این محیط مردونه مونده باشه...
یه محیط مردونه ی دیگه که عمیقاً دوست دارم دوباره فراغی پیدا کنم و برم توش و زندگی مردانه رو نفس بکشم... کشتی یا زورخونه هست...
من چهار پنج سال از نوجوانی خودم رو در باشگاههای کشتی گذراندم و اون محیط مردونه و لوتی منش رو دیدم...
دوباره آنم آرزوست...
مدیونید اگر با خواندن این مطلب تصویر حشمت فردوس اومده باشه تو ذهنتون...
من تصویر پهلوان تختی اومد تو ذهنم...
:)))
الحمدلله که با وجود اینکه شعار همسرم همیشه این شعر حسین پناهی هست:
من نمی بخشمت که جای پات بی جای پام رو جایی هک بشه...
ولی با قهوه خونه رفتنم مشکلی نداره، فقط میگه غصه ی پولت رو میخورم... بیا خوشمزه ترش رو خودم برات درست میکنم...
با کشتی و زورخانه رفتنم هم مشکلی ندارد فقط حرف منطقی میزنه:
میگه از وقتی که باید برای خانواده بذاری نزن...
براش یه وقتی باز کن... از کارهات کم کن...
راست میگه..
با این اوصاف فعلا نمیشه سمتش رفت