یک ن. .ا خودشیفته ی خوفناک
اونقدر فضای خانه و محیط کارم متفاوت هست که وقتی میخوام برم سرکار، حدود یک ساعت توی ماشین معطل میکنم تا دیرتر برسم به محل کار ( غالبا همون یک ساعت هم دارم تلفنی کارای شرکت رو انجام میدم، گاهی هم مطالب وبلاگم در همین تایم نوشته میشه)
وقتی هم از محل کار میام خونه خیلی دلم میخواد اهل خونه همراهی کنن، در بدو ورودم یه چایی بخورم و نیم ساعت بخوابم، تا ازدحام و فشارهای محل کار از ذهن و روحم پاک بشه و با ذهن و روح آزادتر با زن و بچه ام باشم... ( که غالبا اینم امکانش نیست)
تفاوت جو خونه و محل کارم اونقدر زیاد هست که قشنگ میتونم حس اون لیوانی که از آب یخ درش میارن و میندازنش تو آب جوش و ترک میخوره رو حس کنم...
البته یه وجه مشترک داره محل کارم با خونه:
تو محل کار هیچ وقت فراغتی ندارم، جوری که مدتهاست هیچ مطلبی از وبلاگم در محل کار نوشته نمیشه... و هیچ نظری اونجا پاسخ داده نمیشه... و بهترین وبلاگهایی که دوست دارم و میخونم اگر تو محل کار بازشون کنم اگر بیش از چهار خط بنویسن، فقط دو خط اول و دو خط آخر خونده میشه...
اینستا که کلا ندارم... تمام کانال های خبری ام و تمام کانالهای غیر خبری که دنبال میکنم هم که کلا هیییچ...
توی خونه هم که میام وقت فراغتی ندارم... نیم ساعت تا یک ساعت گپ و صحبت با همسر ( خیلی این موضوع جدیه... غفلت از این موضوع میتونه تبعات ناخوشایندی داشته باشه)... حدود نیم ساعت تا یه ساعت نماز و شام...
نیم ساعت تا یه ساعت بررسی تکالیف کوچیکه... اگر اشکالی داشت رفع اشکال...
نیم ساعت تا یه ساعت تکالیف بزرگه... اگر اشکالی داشت رفع اشکال...
بعدش هم لالا...
برام یقینی هست که بستر رشد من، همین ازدحام هست... تا یاد نگیرم همین ها رو سوق بدم برای خدا، هرگز رشدی نخواهم کرد...
بابت تمام اینها راضی ام...
یه جمله یک خود شیفته مآبانه بگم که بعضی از بزرگوارانی که چند روزی هست امتیاز منفی نمیدن دستی بجنبونن و ما رو متنعم کنن:
حس میکنم خدا کار خیلی ها رو به وجود من سپرده و همه رو هم به صف کرده جلوی من و منو قطره چکونی بهشون میده...
از اون طرفم گاهی بهم هشدار میده، پات رو کج بذاری کار بنده هام رو از دوشت برمیدارم برو برای خودت دنبال نخود سیاه...
کل وقتت مال خودت... به هیچیش نیاز ندارم!!!
لذا هم حس این رو دارم که خدا به وجودم برکتی داده...
هم حس خوفی دارم که مبادا غفلتی موجب بشه بهم بگن، وقتت و فکرت و قابلیت هات، همه مال خودت...
میگن وقتی یکی بهت زنگ میزنه و با شما کار داره ،بدون توانتخاب شدی برای اینکه کار این بنده خدارو راه بندازی..مثل پدر ومادر که بین همه فرزندانشون یکیو بیشتر از بقیه به کار میگیرن وهرچی میشه به اون زنگ میزنن.
قطعا شماهم انتخاب شدید. واین انتخاب شدن ها بخاطر رشد خودمونه.