ادب خانمها
زن هایی که تو زندگیم هستن( مادرو همسر و خواهرم) هیچ وقت عفت کلام رو زیر پا نذاشتن، حتی وقتی عصبانی میشن از کلمات رکیک یا منافی حیا استفاده نمیکنن...
در مورد همسرم که اونقدر من ازش در مواقع عصبانیت، کلمات حتی نیمچه رکیک نشنیدم، که اصلا باورم نمیشه کلمات بد بلد باشه حتی...
اینها ذهنیت من رو از زن ساختن... در مقام ادب و حیا...
بعد وقتی توی وبلاگ، یا محیط کار با اجتماع، میشنوم یا میخونم، خانمی از کلمه ای استفاده کرد که در شأن یک زن نیست، بدجوری تو ذوقم میخوره...
جوری تو ذوقم میخوره که حس میکنم از تعادل خارج میشم و باید اینقدر حساسیتم رو اصلاح کنم...
و خیلی دیدم خانمهایی که خیلی اتو کشیده و رفتار با کلاس دارم و توی تعارفاتشون گاهی از کلماتی استفاده میکنم که ذهن آدم ناخودآگاه میگه: چقدر شییییک...
بعد موقع عصبانیت میدیدم چه کلماتی از دهانش خارج میشه...
میخواستم بالا بیارم...
حتی یک موردش رو هم نمیتونم به زبون بیارم...
اینقدر برام زننده هست...
در حالی که میدونم اگر بگم ممکنه خیلیا بگن این که عادیه...
خدا رو شکر که برام عادی نیست...
و احسنت به تمام خانمهایی که این مراقبه رو با خودشون دارن....
البته نه که آقایون مجاز باشن هااا
کلا امیدوارم مجبور نشم این بخش آخر رو باز کنم
سلام
چند وقت قبل مادر یکی از بچه ها زنگ زد و پشت سر هم الفاظ رکیک به کار برد
اومد بعدش مدرسه با شوهرش
بعد از زدن حرفهاشون بهشون گفتم که شما مادری و هر حرفی به دهن شما نمیاد... از همه میشه انتظار داشت ولی از زن و از مادر نه
قبول کرد بنده خدا