گاهی برای زندگیمون هیچ هدف جدی ای نداریم که خیلی بده و به دور از حیات انسانی هست...
گاهی هدف داریم، هدفمون هم خیلی جدی هست، اما متناسب با ما نیست.
یعنی یا ما برای اون هدف ساخته نشدیم، یا اون هدف به ما آسیب هایی میزنه که ارزشش رو نداره سمتش بریم، یا هزینه هایی برای ما داره که نشدنیه و از نیمه راه منصرف میشیم...
گاهی هم هدفمون، هم جدیه هم متناسب ما هست، هم ما برای اون هدف ساخته شدیم، اما موانعی در مسیر ما قرار میگیرن که نمیتونیم اون اهداف رو به سرانجام برسونیم.
یه حالت چهارمی هم وجود داره:
گاهی هدفمون اشتباست، یا بلاتکلیفم در مورد هدفمون...
اما به دفعه تو مسیری قرار میگیریم که هم هدف اصلاح میشه، هم موانع برطرف میشه، هم انگیزه مضاعف میشه و واقعا میشیم مصداق این جمله: خدا براش ساخته...
حالا سوال واقعا اینجاست:
آیا همونطور که رنج در زندگی انسانها قابل حذف نیست و گریزی ازش نیست، آیا گره و موانعی که بین ما و اهداف درستمون فاصله بندازه هم یک امر قطعی و حتمی هست؟!!
آیا راهی وجود داره که بتونیم اهداف زندگیمون رو جوری تعیین کنیم که هم برای اون هدف ساخته شده باشیم هم رشد واقعی مون حرکت به سمت اون هدف باشه؟!!
من الزاما مقید نیستم به این سوالات جواب بدم... فعلا طرح مسئله کردم تا ببینیم روزی همگی ما چی میشه؟!!
- ۳ نظر
- ۱۲ آبان ۰۴ ، ۱۰:۵۸